English
русский
Українська

Trending:

Golda Meir: jak biedna dziewczyna z Kijowa stworzyła nowoczesny Izrael i stała się legendą XX wieku

Anna BoklajukRozrywka
Golda Meir na konferencji prasowej

126 lat temu, 3 maja 1898 roku, w ubogiej rodzinie stolarza Mosze Mabovitcha i jego żony Blume Naidtich urodziła się dziewczynka. Jako dziecko cierpiała głód i była świadkiem przerażająco brutalnych prześladowań antyżydowskich znanych jako pogromy, ale dziś jest znana jako jedyna kobieta, która została premierem Izraela. Poznaj Goldę Meir.

Jak wyglądało życie Goldy, zanim została premierem? Jak wyglądała droga prostej kobiety z Kijowa, pochodzącej z biednej rodziny? Dziś, w dniu urodzin legendy XX wieku, OBOZ.UA opowie o losach polityk, o tym, jak odniosła sukces w swojej karierze i ile ją to kosztowało.

Życie w Ameryce

Jednym z pierwszych wspomnień z dzieciństwa Goldy było to, jak jej ojciec próbował zabarykadować drzwi wejściowe drewnianymi deskami, aby chronić rodzinę przed zbliżającymi się pogromami antyżydowskimi. Na szczęście ich rodzina została wówczas oszczędzona.

Golda Meir: jak biedna dziewczyna z Kijowa stworzyła nowoczesny Izrael i stała się legendą XX wieku

Dziewczynka nie mieszkała długo w Kijowie. Kiedy Golda miała 8 lat, jej rodzina uciekła do Stanów Zjednoczonych po fali antyżydowskich pogromów. Amerykańskie życie Goldy trwało 15 lat. W tym czasie udało jej się ukończyć szkołę średnią w Fourth Street School i wstąpić do college'u nauczycielskiego. Od ósmego roku życia chciała zostać nauczycielką. Jej marzenie spełniło się, gdy zaczęła uczyć jidysz w szkole ludowej. Golda została również aktywną członkinią Poalej Syjon, młodzieżowego ruchu syjonistycznego, który opisywała jako "młody, pełen nadziei i zapału, gotowy na wszystko".

Wspominając życie rodziny w Ameryce jako osoba dorosła, Golda powiedziała, że złość, jaką odczuwała z powodu ograniczonej zdolności ojca do ochrony rodziny przed przemocą, przerodziła się w głębokie instynktowne przekonanie, że jeśli chce się przetrwać, trzeba podjąć skuteczne działania.

Małżeństwo, przeprowadzka i dzieci

W 1917 roku Golda poślubiła Morrisa Meyersona. 4 lata później przeprowadzili się razem do Palestyny, która znajdowała się wówczas pod brytyjskim mandatem. Tam rodzina trafiła do osady rolniczej Merhavia, gdzie Golda Meyerson odgrywała wiodącą rolę w polityce kibucu.

Później para przeniosła się do Tel Awiwu, a następnie do Jerozolimy, gdzie urodziła dwójkę dzieci, syna Menahema i córkę Sarę.

Od dzieciństwa Meir walczyła o osiągnięcie swoich celów i nie ograniczała się do tradycyjnych ról kobiecych. Walczyła z rodzicami o zdobycie wykształcenia. Później, gdy jej mąż nalegał na opuszczenie kibucu, czuła się niespełniona jako żona i matka próbująca związać koniec z końcem w Jerozolimie. Kiedy więc przyjaciółka zaproponowała jej pracę w Radzie Kobiet Pracujących w Tel Awiwie, skorzystała z okazji, choć Morris odmówił przeprowadzki i odwiedzał ją tylko w weekendy. (Para rozstała się pod koniec lat trzydziestych, ale nigdy oficjalnie się nie rozwiodła).

Powstanie Izraela

Organizacja Narodów Zjednoczonych ogłosiła swój plan podziału Palestyny 29 listopada 1947 roku, próbując rozwiązać napięcia między żydowskimi i arabskimi mieszkańcami regionu.

W Stanach Zjednoczonych Golda Meyerson zebrała 50 milionów dolarów na wsparcie sprawy Izraela, co skłoniło Dawida Ben-Guriona, który został pierwszym premierem Izraela, do nazwania jej "żydowską kobietą, która zdobyła pieniądze, które umożliwiły powstanie państwa".

Golda Meir: jak biedna dziewczyna z Kijowa stworzyła nowoczesny Izrael i stała się legendą XX wieku

Kiedy Izrael pojawił się na mapie świata, pojechała do Moskwy jako pierwszy ambasador nowego państwa w Związku Radzieckim, choć niechętnie. Lamentowała:"Wreszcie mamy państwo. Chcę tam być. Nie chcęjechać tysiące mil stąd".

W 1956 r. Golda Meyerson zmieniła nazwisko na Meir w języku hebrajskim.

Rozwój jej kariery politycznej

W latach 1956-1966 Meir pełnił funkcję ministra spraw zagranicznych Izraela. To właśnie wtedy rozpoczął się kryzys w Kanale Sueskim w 1956 roku. Meir był również w stanie zabezpieczyć sprzedaż broni ze Stanów Zjednoczonych podczas sprawowania urzędu.

Problemy z sercem w 1955 roku, obrażenia odniesione w eksplozji w 1957 roku i diagnoza chłoniaka w 1965 roku przyczyniły się do rezygnacji Meir ze stanowiska ministra spraw zagranicznych. Jej emerytura nie trwała jednak długo. Kiedy premier Levi Eshkol zmarł niespodziewanie w 1969 roku, Meir została poproszona o ubieganie się o stanowisko. Wiedziała, że choć "70-letnia babcia nie jest idealną kandydatką na stanowisko szefa 20-letniego państwa", ostatecznie przyjęła stanowisko.

Gdy tylko Meir została szefową izraelskiego rządu, prasa natychmiast stworzyła dla niej wizerunek "żydowskiej matki", ponieważ nosiła niemodne sukienki i ciężkie sznurowane buty.

Golda Meir: jak biedna dziewczyna z Kijowa stworzyła nowoczesny Izrael i stała się legendą XX wieku

Golda objęła stanowisko premiera w trudnym dla kraju okresie, a mianowicie podczas wojny. Jednym z pierwszych rozkazów Meira jako szefa rządu było natychmiastowe rozpoczęcie otrzymywania raportów o śmierci każdego żołnierza, nawet jeśli miało to miejsce w środku nocy.

"Kiedy prezydent Nasser (Gamal Abdel, prezydent Egiptu w latach 1956-1970) rozkaże budzić się w środku nocy, jeśli zginie egipski żołnierz, nadejdzie pokój" - skomentowała wówczas swoją decyzję Meir.

Życie poza polityką

Tym, co czyniło Meir tak atrakcyjną, była prostota jej podejścia. Była dokładnie tym, na co wyglądała: twardą, zdeterminowaną kobietą, która wyrażała swoje myśli prostym językiem, zrozumiałym dla każdego. Fakt, że lubiła spotykać się z doradcami w swojej kuchni, jak kochająca babcia, dodatkowo świadczył o jej człowieczeństwie.

Golda była także żoną i matką, i choć była w separacji z mężem przez ponad dekadę, pozostała w dużej mierze obecna w życiu swojej córki Sary i syna Menahema.

Golda Meir: jak biedna dziewczyna z Kijowa stworzyła nowoczesny Izrael i stała się legendą XX wieku

Po śmierci matki jej syn Menahem napisał książkę, w której powiedział, że Golda Meir była miłą i sumienną matką, która była rozdarta poczuciem winy z powodu sprzecznych ról jej zaangażowania w sprawę syjonistyczną i odpowiedzialności wobec swoich dzieci. Stanowcza i twarda w życiu publicznym i zawodowym, wracała do domu, sprzątała i przygotowywała posiłki dla swoich dzieci.

"Zawsze spieszyłam się z miejsca na miejsce: do pracy, do domu, na spotkanie, by zabrać Menahema na lekcję muzyki, na wizytę u lekarza z Sarą, na zakupy, gotowanie, do pracy i z powrotem do domu. Do dziś nie jestem pewna, czy nie skrzywdziłam lub nie zaniedbałam dzieci" - przyznała Meir w wieku 77 lat.

Poczucie winy wobec męża nie opuszczało Meir. Aż do śmierci Morrisa w 1951 r. Golda nadal czuła się winna, ponieważ nie mogła być żoną, jakiej pragnął."Istnieje pewien typ kobiety, która nie może pozwolić, by jej mąż i dzieci zawęziły jej światopogląd" - wyjaśniła Meir.

Golda Meir zmarła 8 grudnia 1978 roku w wieku 80 lat. Była tytanem nowoczesnego syjonizmu, przywódczynią narodową tworzącą historię i jedną z najbardziej utytułowanych kobiet XX wieku, wciąż czując się winna, że zawiodła jako żona i matka. Została pochowana na Górze Herzl w Jerozolimie.

W 1998 roku, w 100. rocznicę jej urodzin, na ulicy Baseina w Kijowie odsłonięto tablicę pamiątkową. Córka Goldy Meir, Sarah Meyerson, przyleciała z Izraela, aby wziąć udział w ceremonii.

Tylko zweryfikowane informacje są dostępne na naszym kanale Telegram OBOZ.UA i Viber. Nie daj się nabrać na podróbki!

Inne wiadomości

Skóra twarzy będzie nieskazitelna: dermatolog nazwał zasadę mycia, która zmieni wszystko

Skóra twarzy będzie nieskazitelna: dermatolog nazwał zasadę mycia, która zmieni wszystko

Trzy proste wskazówki mogą zmienić rutynę pielęgnacji skóry