Księżniczka Diana
Diana Frances Spencer urodziła się 1 lipca 1961 roku w Royal Borough of Sandrigham w Norfolk. Była trzecią córką przyszłych wicehrabiów i wicehrabiny Althorp. Ojciec Diany, Edward John Spencer, służył na dworze króla Jerzego VI. Jej matka, Frances Root, była córką Lady Farme, druhny Królowej Matki.
"Lady Dianą" została w 1975 roku, gdy jej ojciec przyjął koronny tytuł Earla. W tym okresie rodzina przeniosła się do starożytnego zamku przodków Althorpe House w Nottretonshire.
Zimą 1977 roku, na krótko przed wyjazdem na studia do Szwajcarii, szesnastoletnia Lady Diana po raz pierwszy spotyka księcia Karola, gdy ten przybywa do Althorp na polowanie. W tym czasie nienagannie wychowany, inteligentny Karol wydawał się Dianie jedynie "bardzo zabawny".
Po znalezieniu się w Szwajcarii, Diana szybko zatęskniła za domem i wcześnie wróciła do Anglii. Wraz z trzema przyjaciółkami wynajęła mieszkanie w centrum Londynu i rozpoczęła pracę jako asystentka nauczyciela w przedszkolu "Młoda Anglia" w Pimiliko.
Jesienią 1980 roku pojawiły się pierwsze plotki o jej romansie z księciem Walii. Wszystko zaczęło się, gdy reporter specjalizujący się w relacjonowaniu życia prywatnego rodziny królewskiej sfilmował księcia Karola spacerującego nad brzegiem rzeki Dee w Balmoral w towarzystwie młodej, nieśmiałej dziewczyny.
W lutym 1981 roku para spotkała się na romantycznej kolacji przy świecach w Pałacu Buckingham. Po kolacji Karol zadał jej wreszcie najważniejsze pytanie, a Diana udzieliła mu odpowiedzi. 24 lutego oficjalnie ogłoszono zaręczyny księcia Walii i Lady Diany Spencer. Ślub został wyznaczony na 29 lipca i miał odbyć się w Katedrze Świętego Pawła. Cała Wielka Brytania była zachwycona tą wiadomością: podniosła ona naród na duchu w czasie dość ponurego spowolnienia gospodarczego. Najwyraźniej termin ślubu był bardzo odpowiedni.
28 lipca 1981 roku około 600 tysięcy ludzi stało już na ulicach Londynu, aby powitać orszak weselny na trasie od Pałacu Buckingham i Clarence House do Katedry Świętego Pawła. Ceremonia ślubna nie była tylko brytyjskim świętem: oglądało ją co najmniej 750 milionów telewidzów na całym świecie.
Generalnie podczas swoich publicznych wystąpień, gdy tylko było to możliwe, Diana zatrzymywała się, by porozmawiać z ludźmi i ich wysłuchać. Potrafiła swobodnie rozmawiać z ludźmi ze wszystkich środowisk, partii i religii.
Diana była osobiście zaangażowana w przekazywanie datków na rzecz AIDS Relief Fund, Royal Mardsen Foundation, Leprosy Mission, Great Ormond Street Hospital for Children, Centropoint, English National Ballet.
Jej ostatnią misją była praca na rzecz pozbycia się ze świata min lądowych. Diana podróżowała do wielu krajów, od Angoli po Bośnię, aby na własne oczy zobaczyć wpływ tej broni.
Na początku lat 90. między najsłynniejszymi małżonkami świata wyrósł pusty mur niezrozumienia.
W listopadzie 1995 roku Diana wystąpiła w popularnym programie telewizyjnym Panorama, udzielając wywiadu telewizyjnego jego prezenterowi Martinowi Bashirowi. Brytyjczycy byli przyklejeni do ekranów telewizorów, gdy Diana przedstawiała swój tak bardzo odczuwany pogląd na najbardziej sensacyjną historię dekady. Mówiąc o swoim małżeństwie, opisała je jako "bajkę, którą każdy chciałby przed sobą zobaczyć". Bardzo kochałam mojego małżonka, chciałam dzielić z nim wszystko i uważałam, że on i ja stanowimy zespół". Następnie, nawiązując do związku księcia Karola z Camillą Parker-Bowles, Diana powiedziała: "Ale w tym małżeństwie było nas troje, więc okazało się, że jest ciasno".
Takich słów, zwłaszcza w świetle wcześniejszych wyznań księcia Karola, nie można było dłużej ignorować. Wkrótce królowa Elżbieta doradziła parze rozwód. Rozwód został sformalizowany latem następnego roku. Diana zachowała tytuł księżniczki Walii, ale nie była już "Jej Królewską Wysokością". Mimo to zainteresowanie Dianą nie zmalało - wręcz przeciwnie, opinia publiczna zwracała coraz większą uwagę na dumną Lady Di.
Reporterzy nadal szukali wglądu w życie prywatne księżniczki, zwłaszcza po tym, jak latem 1997 roku nagłośniono jej romans z Dodim Al Fayedem, czterdziestoletnim synem arabskiego milionera Mohammeda Al Fayeda, modnego hotelarza. Diana i Dodi znali się od lat, ale stali się sobie bliscy dopiero w 1997 roku.
W lipcu spędzili wakacje w St Tropez z synami Diany, książętami Williamem i Harrym. Chłopcy dobrze dogadywali się z przyjaznym gospodarzem. Diana i Dodi spotkali się później w Londynie, zanim wyruszyli w śródziemnomorski rejs na pokładzie luksusowego jachtu Jonical. Pod koniec sierpnia Jonical zbliżył się do Portofino we Włoszech, a następnie popłynął na Sardynię. W sobotę 30 sierpnia para wyruszyła do Paryża. Następnego dnia Diana miała polecieć do Londynu, aby spotkać się z synami w ostatnim dniu ich letnich wakacji.
W sobotę wieczorem Diane i Dodi postanowili zjeść kolację w restauracji hotelu Ritz, którego Dodi był właścicielem. O pierwszej godzinie w nocy przygotowali się do powrotu do domu. Chcąc uniknąć paparazzi tłoczących się przy wejściu frontowym, opuścili hotel przez wyjście dla służby. Tam wsiedli do Mercedesa S-280 w towarzystwie swojego ochroniarza Trevora-Reese Jonesa i kierowcy Henri Paula. Szczegóły tego, co stało się kilka minut później, wciąż nie są jasne, ale trzech z tej czwórki zginęło w wypadku w podziemnym tunelu pod Plaça Delalm. Księżna Diana nie dała się łatwo uratować z wraku pojazdu i natychmiast trafiła do szpitala Petit Saltrier. Walka lekarzy o jej życie była niejednoznaczna.
