Michaił Fomenko
Ukraiński piłkarz, były trener reprezentacji Ukrainy
Mychajło Fomenko to były trener reprezentacji Ukrainy w piłce nożnej.
Krótka biografia
Mychajło Fomenko urodził się we wrześniu 1948 r. we wsi Krasnopolytsa w obwodzie sumskim.
Od 1972 roku grał dla FC Dynamo (Kijów) i dla reprezentacji Związku Radzieckiego. W obu przypadkach na pozycji obrońcy.
Mychajło Fomenko rozegrał 24 mecze dla Dynama i tyle samo dla reprezentacji ZSRR (pięć z nich w kadrze olimpijskiej).
W 1978 roku został zmuszony do zakończenia kariery zawodnika z powodów zdrowotnych.
Po dwóch latach Mychajło Fomenko otrzymał licencję trenerską.
Karierę trenerską rozpoczął w FC Frunzenets (Sumy) w 1979 roku. Ale już w 1980 roku zaczął trenować Dynamo Kijów i był zajęty przez następne cztery lata.
Od 1984 roku, aż do upadku Związku Radzieckiego, Mychajło Fomenko pracował jako trener w Czernihowie "Desna", Krzywym Rogu "Kryvbas", Sumach "Avtomobilist", a także w klubach zagranicznych - FC "Guria" (Lanchkhuti) i FC "Rashid" (Bagdad). Przez rok trenował również reprezentację Iraku w piłce nożnej.
Od 1992 roku był głównym trenerem różnych ukraińskich klubów piłkarskich - od Dynama Kijów, gdzie Fomenko powrócił na jeden sezon, przez CSKA, po Tawriję Symferopol. Ponadto w 1994 roku Mychajło Fomenko trenował narodową reprezentację Gwinei w piłce nożnej.
26 grudnia 2012 roku Mychajło Fomenko podpisał kontrakt z reprezentacją Ukrainy w piłce nożnej i został mianowany jej głównym trenerem. Jednak pomimo udanego debiutu przeciwko Norwegii, pod wodzą Fomenko reprezentacja Ukrainy przegrała wszystkie trzy mecze na Mistrzostwach Europy w 2016 roku, po czym Fomenko opuścił drużynę narodową.
Statystyki Mychajło Fomenki
Osobiste osiągnięcia Mychajła Fomenki obejmują:
Tytuł Mistrza Sportu ZSRR w klasie międzynarodowej.
Tytuł Honorowego Mistrza Sportu ZSRR.
Order Zasługi III i II klasy.
Brązowy medal drużyny narodowej na Igrzyskach Olimpijskich w 1976 roku.
Ponadto Michaił Fomenko sześciokrotnie znalazł się na liście 33 najlepszych piłkarzy sezonu Związku Radzieckiego, a trzykrotnie był nominowany na pierwszym miejscu.
